Wat ik kan leren van mijn innerlijke godin

wat ik kan leren van mijn innerlijke godin

Ik was eigenlijk van plan om een post te schrijven over mijn ervaring met de meditatie en hoe mijn innerlijke godin op mij overkwam. Het idee was om een lijstje te schrijven van dingen die ik nog kan leren van mijn innerlijke godin, het wilde wijf. Dingen zoals “assertief zijn”, “het gevecht aangaan met allerlei angsten” of het “beoefenen van engelengeduld”. Maar toen ik mijn dagboek zo terug las, als inspiratie voor deze post, voelde dat toch wat raar. Ik schreef na de meditatie namelijk:

“Ze droeg een lange blauwe jurk en een kleurige kralenketting. Ze was op blote voeten en zat onder een appelboom een appel te eten. Ze was helemaal ontspannen. Ze zei: “Ik ben jou en jij bent mij al. Je hoeft me alleen nog maar toe te laten. Wat angsten laten gaan en wat lef tonen. Laat mij gewoon toe”.

Ze was lief, krachtig, blij en geheel ontspannen, creatief, sterk en vrij.”

Waar ik nu dus een beetje over val is dat mijn lijstje van dingen die ik moet leren niet helemaal strookt met het “ontspannen en gewoon een beetje fijn een appeltje eten op blote voeten in het gras” beeld. Het strookt ook niet echt met “laat mij gewoon toe”. Dat klinkt zo simpel, zo alsof je er niet hard voor hoeft te werken, ingewikkelde cursussen hoeft te volgen of elke dag perse een appel moet eten. En dat vind mijn alledaagse ikje stiekem toch een beetje verdacht. Want het is toch op z’n minst hard werken, dat zoeken naar en toelaten van dat wilde wijf? Maar mijn innerlijke godin lijkt daar niet van onder de indruk te zijn. Integendeel. Zij is wild in het totale ontspannen in zichzelf zijn. Alsof ze alle kanten van haarzelf, ook die we liever niet én public laten zien, totaal geaccepteerd heeft. Ze hoeft niet te veranderen, ze hoeft er niet hard aan te werken. Ze hoeft alleen maar te ontspannen.

Nu is dat ontspannen voor mij toch wel een dingetje. Als mijn motor eenmaal loopt, vind ik het moeilijk om ‘em uit te zetten. Dan ga ik ook gewoon maar door en loop ik mezelf en anderen straal voorbij en is die ontspanning ver te zoeken. Dus toch een leerpuntje: totaal ontspannen in mezelf zijn en mezelf ook ontspanning gunnen. Meer de flow toestaan en niet alles willen beheersen. En eigenlijk vind ik dat toch ook wel weer iets groots om mee aan de slag te gaan. Want om totaal te ontspannen moet je volgens mij ook angsten laten gaan. En om die te laten gaan moet je die denk ik eerst onder ogen zien. Ieks! Hoe ik dat ga doen? Geen idee. Maar ik begin maar met oefenen in het steeds weer bewust zijn van wat ik doe en waarom ik dat doe en of ik het ook los kan laten. En dan maar kijken of dat ook wat doet.

Wat zijn jullie ervaringen met jullie innerlijke godin? Ik ben heel benieuwd! 🙂

Voor een leuke post over de ervaring van Aca klik je hier. Je komt dan op haar superleuke blog “Simpelsap” terecht. Echt de moeite waard, die meid kan schrijven! 🙂

handtekening

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *